دستانش را گرفته بودند
از پشت بسته بودند
من در خفا به وضوح خفه شده بودم
تاریکی روشنایی را بلعیده بود و کورسوی امید در عمق سیاهی سوسو میزد
فریاد وروم کرده آرام داد میزد
. . دل در گرو دستان بسته بود
برچسب: نویسنده: اشکان رضوانی تاريخ: يکشنبه 1 ارديبهشت 1398 ساعت: 21:46